© 2013. Ειρήνη Ακριτίδου, Παιδίατρος. All Rights Reserved ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΘΗΛΑΣΜΟΥ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ Εισέχουσες θηλές ορίζονται οι θηλές που σε κατάσταση ηρεμίας είναι στραμμένες προς τα μέσα ή που σε κατάσταση ηρεμίας είναι στραμμένες προς τα έξω, αλλά στρέφονται προς τα μέσα κατόπιν ερεθίσματος. Τόσο οι επίπεδες όσο και οι εισέχουσες θηλές συνιστούν εκ γενετής ιδιαιτερότητα οφειλόμενη στο μικρό μήκος των νηματίων που συνδέουν τη θηλή με τους υποκείμενους ιστούς. Oι φυσιολογικές αλλαγές που υφίσταται η γυναίκα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και ιδιαίτερα προς το τέλος της έχουν ως αποτέλεσμα, συνήθως, οι θηλές να στραφούν προς τα έξω, χωρίς ανάγκη ανθρώπινης παρέμβασης. Εάν αυτό δεν συμβεί μέχρι και τον τοκετό, συνήθως συμβαίνει το πρώτο χρονικό διάστημα μετά από αυτόν, δηλαδή κατά τη διάρκεια του θηλασμού. Η υποπίεση που δημιουργείται στο εσωτερικό της στοματικής κοιλότητας του βρέφους κατά τη διάρκεια του θηλασμού τραβάει προς τα έξω τη θηλή. Εν τέλει τα νημάτια που συνδέουν τη θηλή με τους υποκείμενους ιστούς επιμηκύνονται και λόγω της μη ελαστικότητας τους δεν επανέρχονται στη αρχική τους κατάσταση, οπότε η θηλή παραμένει στραμμένη προς τα έξω. Η επίπεδη ή εισέχουσα θηλή μπορεί να δυσκολέψει αρχικά τον θηλασμό, ωστόσο δεν τον εμποδίζει. Ακόμη και εάν μια μητέρα συνεχίζει, παρά τον τοκετό και παρά το θηλασμό, να έχει επίπεδη ή εισέχουσα θηλή αυτό δεν αποτελεί λόγο μη θηλασμού, καθώς το βρέφος πρέπει να θηλάζει τη θηλαία άλω και όχι τη θηλή. Προβλήματα δημιουργούνται συχνά στις γυναίκες με επίπεδες ή εισέχουσες θηλές που για πρώτη φορά γίνονται μητέρες και είναι άπειρες ως προς το θηλασμό. Οι μητέρες αυτές δυσκολεύονται να θηλάσουν, όχι στην πραγματικότητα λόγω της ιδιαιτερότητας των θηλών τους, άλλα λόγω λανθασμένης στάσης και τοποθέτησης του βρέφους. Εφαρμόζονται διάφορες μέθοδοι για να βγει η επίπεδη ή εισέχουσα θηλή προς τα έξω, τόσο στο χρονικό διάστημα πριν τον τοκετό, όσο και αμέσως μετά. Τέτοιες μέθοδοι είναι: Η χρήση συσκευής που δημιουργεί υποπίεση στην περιοχή της θηλής και «τραβάει» τη θηλή προς τα έξω. Μια τέτοια συσκευή μπορεί να είναι: Μια αντλία μητρικού γάλακτος που χρησιμοποιείται ακριβώς πριν το θηλασμό. Μία νιπλέτα ή μια απλή σύριγγα Χρησιμοποιείται σύριγγα των 10 ή 20ml: Η σύριγγα κόβεται στην πλευρά που βρίσκεται το λεπτό στόμιο. Η κομμένη επιφάνεια λειαίνεται για να μην προκαλέσει τραυματισμό. Το έμβολο τοποθετείται από την κομμένη πλευρά. Η λεία επιφάνεια ακουμπάει στη βάση της θηλής, με τη θηλή να βρίσκεται στο κέντρο της σύριγγας. Το έμβολο τραβιέται αργά προς τα έξω μέχρι η θηλή να αρχίσει να πονάει ελαφρά. Στο σημείο αυτό το έμβολο θα πρέπει να παραμείνει σταθερό για μισό λεπτό. Ασκήσεις Hoffman: Στη φορά ενός νοητού σταυρού, πιάνετε η θηλή με τον αντίχειρα και το δείκτη και τραβιέται προς τα έξω. Γίνεται επανάληψη στον άλλο άξονα του σταυρού για 1-2 λεπτά. Η διαδικασία επαναλαμβάνεται κάθε φορά πριν το θηλασμό αλλά και στο μεσοδιάστημα των θηλασμών. Ερεθισμός πριν τον θηλασμό Εφαρμογή πάγου στη θηλή ακριβώς πριν το θηλασμό Ελαφρά τριβή της θηλής ακριβώς πριν το θηλασμό Χρήση ψευδοθηλών: Πρόκειται για μεμβράνη σιλικόνης σε σχήμα θηλής. Αφού το βρέφος θηλάσει για πέντε λεπτά με τη βοήθεια της ψευδοθηλής, οι θηλές διατείνονται μέσα σε αυτή, στην συνέχεια αφαιρείται η ψευδοθηλή και συνεχίζει κανονικά ο θηλασμός. Η χρήση ψευδοθηλών πρέπει να γίνεται με γνώση και σε ειδικές περιπτώσεις όταν έχουν εξαντληθεί όλοι οι υπόλοιποι τρόποι αύξησης της αποτελεσματικότητας και βελτίωσης της τεχνικής του θηλασμού. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η χρήση των παραπάνω μεθόδων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, πέραν της αμφίβολης αποτελεσματικότητας τους, ενδέχεται, σύμφωνα με ορισμένες επιστημονικές έρευνες, να ευθύνεταιγια τη πρόκληση πρόωρου τοκετού και γι’ αυτό αποθαρρύνεται από μερίδα της επιστημονικής κοινότητας.